Verbum supernum prodiens, Nec Patris linquens dexteram, Ad opus suum exiens, Venit ad vitæ vesperam.

In mortem a discipulo Suis tradendus æmulis, Prius in vitæ ferculo Se tradidit discipulis :

Quibus sub bina specie Carnem dedit et sanguinem, Ut duplicis substantiæ Totum cibaret hominem.

Se nascens dedit socium, Convescens in edulium, Se moriens in pretium, Se regnans dat in præmium.

O salutaris hostia, Quæ cœli pandis ostium, Bella premunt hostilia : Da robur, fer auxilium.

Uni trinoque Domino Sit sempiterna gloria, Qui vitam sine termino Nobis donet in patria.